در بین اشک و یک جهان تنهایی و تردید
ما گریه کردیم و جهان با اشک ما خندید
وطن! وطن! چه شهیدی، چنین که ما پسران
همیشه غرق در اندیشهی گداختنت
دوباره شور هوس در حریم پیرهنت
دوباره دست من و بیحریمی یخنت