مثل یک شهر رو به خاموشی
میروی تا تهِ فراموشی
دوری! و گریه مایهی ننگ است نازنین
در بین ما هزار تفنگ است نازنین
عجیب نیست که از کودک هزاره بترسم
منی که چون شبِ تاریکم از شراره بترسم