مهران موحد، نویسنده افغانستانی، با اشاره به جایگاه دیرینه زبان فارسی در ساختار اجتماعی و فرهنگی افغانستان، نسبت به تلاشهای فزاینده برای کاهش نقش این زبان هشدار داده است. او میگوید در حالی که اقوام مختلف افغانستان در ارتباطات میانقومی خود عمدتاً از زبان فارسی به عنوان زبان مشترک استفاده میکنند، سیاستهای زبانی اخیر میتواند این نقش تاریخی را بهتدریج تضعیف کند.
موحد تأکید کرده است که طی یک قرن گذشته برنامهها و سیاستهای متعددی برای محدود کردن حضور فارسی در عرصههای اداری، آموزشی و فرهنگی دنبال شده است. به گفته او، این سیاستها هرچند به حذف کامل فارسی منجر نشده، اما جایگاه آن را در برخی دورهها متزلزل ساخته و اکنون این زبان «در سختترین دوران خود» قرار دارد.
این نویسنده هشدار داده است که اگر پشتو بهتدریج به زبان میانجی میان اقوام تبدیل شود، بسیاری از نویسندگان و اهل قلم ممکن است برای دسترسی به مخاطبان گستردهتر به استفاده از این زبان روی بیاورند؛ روندی که میتواند پیامدهای فرهنگی عمیقی به همراه داشته باشد.
موحد با اشاره به نقش تعیینکننده سیاستهای حکومتی در تقویت یا تضعیف زبانها افزود که حذف تدریجی فارسی، جامعه افغانستان را از بخش مهمی از میراث فرهنگی، ادبی و تاریخی خود محروم خواهد کرد. او تأکید کرد که زبان فارسی نهتنها ابزار ارتباطی، بلکه حامل بخش بزرگی از هویت مشترک مردم افغانستان است.