اشعار

شب مثل عاشقی که در اطراف ساحل است

عشق و فریب و بوسه و غم در مقابل است

تكانه دار ترین اتفاق افتاده

صدای سرد كسی در اتاق افتاده

توکلِ تو به عقلت، به حشمتت به زنی‌ات

که شاد و زنده دل و یاغی و بزرگ بمانی

هر روز انتحاری و هر روز انفجار

سرخورده‌ایم و خسته از اینگونه روزگار

دیدندش و نشناختند اما علی را

دیدیم راه و رسم دنیا با علی را

سهم تو گل‌های پیراهنت

با رنگ‌های تند و تیز و شرقی اش...

قبای مه چو به تن می‌کند، ستاره‌ی شام

صلای بوسه به من می‌کند، ستاره‌ی شام

بَرِکت ریخته در سفره‌ی بی نان از تو

ای که تعبیر شده معنی احسان از تو

دیروز اگر به دشت بلا لاله کاشتیم

امروز، چشم مرحمتی نیز داشتیم

خدا برای خودش آفریده دنیا را

نه بهر هیچ که پر پر کنند گل ها را

ماه سال می‌شود و سال خراب

ابرها را جای خالی دستی گذاشته است اینجا...

شهد لب های تو بسیار است و بی حد می شود

سرخی اش بین دهان من زبانزد می شود