مثنویهای افغانی و روایی فارسی در کابلستان. آثار بلند مثنوی با تمهای عرفانی، اخلاقی و داستانی از میراث ادبی افغانستان و ایران. کاوش در مثنویهای افغانستانی برای علاقهمندان به شعر حماسی و روایی.
سلام ای باد، ای باد سحر! پیش آ! چه آوردی؟
جواب نامهها را شرح کن با ما! چه آوردی؟
دخیل بسته به گهواره علی ماییم
قسم به آینه! دلبسته ولی ماییم
«سیندخت» کیبل خوردهای هر دیو و دد، کابل
«فرخنده»ای» جان داده در زیر لگد، کابل
گریه کردم گریه کردم شام ها
چون یتیمان خسته در اندوه خویش
در تکیهخانهها بوی تو میوزد
عطر بهشت از کوی تو میوزد
آمدم که رویم را بهخون بشویم
در هجوم نامردی تو را بجویم
اگر کودکم وارث خون شیرم
سر دشمنان را نشانی بگیرم
دختر زهرای بتولی و کوه صبوری به خدا زینب
راز ولایت به دلت حبس است، ذکر خدا داشتهای بر لب
تو در تلظی خفتهای، ای گل پرپر
لبخند شیرینت کجا شد علی اصغر
آمادهی نبردند طفلان خرد زینب
با التماس رفتند مادر به خیمه در تب
اشک هایش شعله آه و فغان اش
آتش اشکش نه پیدا و نهان
صاحب علم کجاست؟ علم داغدار کیست؟
خون است گریههای قلم، داغدار کیست؟
