شعر سپید افغانی و مدرن در کابلستان. آثار سپید معاصر با تمهای مهاجرت، مقاومت و هویت فرهنگی از شاعران افغانستان و مناطق فارسیزبان. کاوش در شعر سپید افغانستانی برای علاقهمندان به شعر آزاد و نوین فارسی.
من فراری ام فراری ام فراری ام
مرد آرزو و خواب هات نیستم
خواستم برای عشق بنویسم
دیدم پرندگانی در قفس اند
در حضور انار غمگین خورشید
حتا نتوانستیم برادرانمان را دفن کنیم...
راه میروم
چون سایه دنبالم میکند...
تو بر بلندترین نقطهی سالنگ ایستادهای
چشمانت چراغهای دریایی را خیره کرده است
به پلکهایم که دست میکشی
ای شعر!
لبخند میزند
و لبهای برآماسیدهاش سرما را به مسخره میگیرد...
این روزها بیشتر از هر زمانی تاریکم
به شبی میمانم رها شده در جنگلی از بلوط...
به من ببین!
جمعیتی هستم سرگردان...
دستمالها به هوا میرفتند
شادیانهها در آسمان...
ما چهار نفر بودیم
ایستاده در سکوت پل...
وقتی نگاهت را سوی من ميدوزی
با تاری ابريشمين
