وطن

همیشه شاد و رها، گرم زیستن بودن
وطن، مرادف آزادی است و زن بودن

دل خوش است وطن، زیر سقف آرامش
نه اینکه با غم در جنگ تن به تن بودن

مرا بگیر در آغوش امن خود ای عشق
که نیست هیچ غمی مثل بی وطن بودن

وطن، نگاه تر شاخه است فصل خزان
اگرچه خشک، در امّید وا شدن بودن

وطن، مجال نشستن کنار خوشبختی است
به شیوه ی دری از عشق در سخن بودن

دو چال گونه ی توو رفته است از شادی
مجال خنده ی بی درد بر دهن بودن

مرا به یاد بیاور وطن، رها و نجیب
که لک زده دل تنگم برای «من» بودن…