باز این چه شورش است که در خلق عالم است؟

مهمان دم در است، فقط جایمان کم است
شکر خدا بساط ضیافت فراهم است

این سو که استکان و سماور گذاشتیم
موکب زدیم و از سر شب چایمان دم است

آن سو کتیبه ای است که رویش نوشته است:
باز این چه شورش است که در خلق عالم است؟

هرکس که آمده است به اینجا خوش آمده
خوب و بد و فقیر و غنی نیست، در هم است

باید لباس خوب خودم را به تن کنم
این بهترین لباس، سیاه محرم است…