به حال عاشق مسكین، جفا چندان نمی گردد
به سان مردمك گویا، درون دیده جا كرده
به حال عاشق مسكین، جفا چندان چرا داری
كه مسكن عمر خود را، بر سركوی وفا كرده
فلك بویی ندارد از مروت، ای پری پیكر
ویا دوران نصیب من، غم و رنج و جفا كرده
بگو «مستور» این دنیا، نباشد جای آسایش
وگرنه ابن مریم از چه رو جا در سما كرده