یکی آمد دلم را ناگهان برد
تمام هستی ام را هم زمان برد
دلم خونین انارِ قندهار است
انارم را او تا هفت آسمان برد
تمام زندگی را کرد ویران
ز ویرانه مرا تا بی کران برد
چه توفانى پدید آورد چشمش!
که آسایش ز مردان جهان برد
خدا یا تو چه نقشی آفریدی!
هر آن کس دید ناخن در دهان برد