کیست تا بشنود نگاه مرا؟
یا بفهمد زبان آه مرا؟
همه در خواب سبز غوطه ورند
کس نداند شب سیاه مرا
خوب دانم که خنده می خوانند
گریه ی تلخ گاه گاه مرا
کیست تا بشنود نگاه مرا؟
یا بفهمد زبان آه مرا؟
همه در خواب سبز غوطه ورند
کس نداند شب سیاه مرا
خوب دانم که خنده می خوانند
گریه ی تلخ گاه گاه مرا