قصه از آخرخط، آخر فروردین است
گردن سرو، در این معرکه ها پایین است
با زبان نگه ام، هرچه که گفتم، بپذیر…
اکثر فلسفه های دگرم چرکین است
کاش می شد که به دستت دل خود می دادم
بعد می گفتمت آن دل که شکستی این است
از چه تا حرف به بربادی ما می گویند؟
روی لب های تو پیش از همگی آمین است
کوه بی شایبه در تیشۀ فرهاد نوشت:
زندگی تلخ ترین فلسفۀ شیرین است