عروس می شوم

عروس می شوم امشب عروس خانه ی اندوه…
دلم گرفته پدر جان بخوان ترانه ی اندوه

بخوان صدای تو خوبست بخوان که باز برقصم
بخوان زمینه مهیاست در این زمانه ی اندوه

به سوز و سازِ صدایت… به رقص یا که به گریه؟
بگو چگونه بچرخم در این میانه ی اندوه

غروب ساحل چشمت گرفته نم نم باران…
نگاه تو پر موج و دلت کرانه ی اندوه

به یاد خاطره ای دور گذاشتم سر خود را
به جای دامن مادر به روی شانه ی اندوه

دلم گرفته بخوان باز که جبر می برد امشب
مرا به خانه ی خان و تو را به خانه ی اندوه…