با جوانیِ اُفت کرده

با جوانیِ اُفت کرده
و اسبِ ابلقِ چشمهات
به تاییدِ یالِ نداشته گریسته ای
به تشویشِ رنگ در خود…
تمام نمی شود شبِ تو چرا؟
ای هوارِ سالخورده ام!
نمی پرد غم از سینه سرخی ت…
تکیه بر آهِ کدام درخت داده ای مادر؟
تکیه بر کدام تنهایی؟