دلتنگم از تمامی این سالهای خود
از خنجرِ فتاده بر این بال های خود
حافظ به دست، فال خودم را که می زنم
هی ریش می شود دلم از فال های خود
هر روز تیترِ یک خبرِ تلخ و تازه را
لعنت کنم به بخت، به اقبال های خود
آشفته گشت خواب همین سال های من
از ضربه های چکمه ی جنرال های خود
نی خواب من فقط، که همین خرد سال من
چنگی کشید بر لب و تب خال های خود
هنگامه ی عبور از این مرز کی رسد؟
آتش بزن به شعر، به این سال های خود