قواره ای است چندش آور،
که بر عشق من پوز خند می زند:
سرنوشت.
فریاد فرشته نمی شود
شب را با قطره
قطره
ستاره می شویم
و به ماه مژده می دهم
خورشید می آید
و لبهای آسمان را به سرخی تبسم می آراید
تا ببوسد
تو را
و من
آسمان را
قواره ای است چندش آور،
که بر عشق من پوز خند می زند:
سرنوشت.
فریاد فرشته نمی شود
شب را با قطره
قطره
ستاره می شویم
و به ماه مژده می دهم
خورشید می آید
و لبهای آسمان را به سرخی تبسم می آراید
تا ببوسد
تو را
و من
آسمان را