بهشت، حجرهی خُردی که در حریم شماست
سکوت، محو “تعالیتَ یا کریم” شماست
کنار منزلتان حسن یوسف انگاری
به عشق دیدنتان سالها مقیم شماست
نسیم صبح که هر روز بوی خوش دارد
برای طوف سحرهای در شمیم شماست
و شهر شومِ نمک ناشناس درک نکرد
که جبرئیل در این خانه، یاکریم شماست
خوشا به حال فقیری که با بهانهی فقر
تمام عمر صمیمانه، همگلیم شماست