کیک است این دلم و نگاهت که خنجر است

کیک است این دلم و نگاهت که خنجر است
خنجر بکش تقابل ما نابرابر است

رنگ لبت همیشه قلم کرده دست من
رنگ لبت چه باب قلم موی همسر است

درّ دری است لحن کلامت، هزارگی
یعنی چقدر قند لبانت مکرر است!!!

حرفت درست من که کمالی نداشتم
مالی که داشتیم کمال برادر است

این بار هدیه ای که گرفتم برای تو
در بین هدیه های همه همسران سر است

گل نیست، سکه نیست، جگر نیست باز کن
قلبی است پر طپش که… ببین مال قنبر است!

دیگر توان هدیه بهتر نداشتم
یارانه نیست، سال جهادی که اکبر است[1]

دادم به ماه تکیه شب سرنوشت را
تخت است این خیال که ام ماه بستر است

1. سال 90 در ایران سال جهاد اقتصادی نام گزاری شده است.