ناله به یاد قدش باز رسا می‌کنم

ناله به یاد قدش باز رسا می‌کنم
بلبل دل را دگر نغمه‌سرا می‌کنم

خون شهید وفا گرچه ندارد بها
یار ز روی کرم گفت و ادا می‌کنم

مایهٔ عیشی مرا گر نَبُوَد، نیست غم
داغ دل و ناله را برگ و نوا می‌کنم

حال پریشان من نیست اگر باورت
دفتر دل غنچه‌سان پیش تو وا می‌کنم

رحم ندارد به من آن بت گل‌پیرهن
گرچه ز جورش به تن جامه قبا می‌کنم

می‌شودم دَم‌به‌دَم رنج فزون، صبر کم
بس‌که به دریای غم بی‌تو شنا می‌کنم

آن لب شیرین اگر صرفه به دشنام کرد
چاره ندارم دگر ترک دعا می‌کنم

در دم کشتن به من فرصت نظاره‌ای
این‌قدر ای تیغِ یار از تو رجا می‌کنم

بسمل ناز تواَم، محرم راز تواَم
نغمهٔ ساز تواَم، طرفه نوا می‌کنم