مثل من، تنهایی من

تنهایی من از شب دشوار سخن گفت
تنهایی من با در و دیوار سخن گفت

تنهایی من شعر شد و واژه به واژه
با پنسل و با کاغذ و سیگار سخن گفت

تنهایی من مثل غزل بود که یکشب
در پنجۀ دلتنگی گیتار سخن گفت

تنهایی من عین همان “طوطی حافظ”(1)
در قاب “پس آینه” بسیار سخن گفت

تنهایی من تر شد و بی هیچ خیالی
در خلوت بارانی پندار سخن گفت

تنهایی من، مثل من امروز سبق خواند
از مشق شب حادثه بسیار سخن گفت

تنهایی من پیر شد و فلسفه نوشید
با سرفۀ پیهم فقط از پار سخن گفت

1.” در پس آینه طوطی صفتم داشته اند آنچه استاد ازل گفت بگو می گویم.”