لایق عشق نبودم كه دهانم بسته است

لایق عشق نبودم كه دهانم بسته است
همه پنجره ها رو به جهانم بسته است

لایق عشق نبودم كه پرنده نشدم
زندگانی بر پا بند گرانم بسته است

لایق عشق چه؟ من سنگم سنگم سنگ
همه روزنه های هیجانم بسته است

عشق گلخانه نورست و به تاریكی من
همه عمر اگر شعر بخوانم بسته است

شهر آزادیست پاهای سبك می خواهد
جان كوهی چه كنم من كه به جانم بسته است

جلبكی در ته دریا بودم با شوق شنا
ریشه هر خزه دیدم به رگانم بسته است

جلبكم ماه مرا می طلبد دورم دور
آخر ای ماه! تمام جریانم بسته است

مرده ام دیر زمانیست كه طردم از عشق
سردم از شعر ببینید دهانم بسته است