قیامت می‌شود

گفتی نیایم تا سحر، دنیا قیامت می‌شود؟
دیوانه! صد درصد بلی! فردا قیامت می‌شود

محشر که می‌گویند خلق، آن‌قدرها هم دور نیست
از جا بخیزی ناگهان، در جا قیامت می‌شود

پرسی چه خواهد شد اگر پیچیده شد رخساره‌‌ام
هنگامِ “شمسُ کُوِّرَت” قطعا قیامت می‌شود

دریا به‌ دریا چشم‌ها از جوششت جوشان شده
شامِ “بِحَارُ سُجِّرَتْ” زهرا! قیامت می‌شود

از سرگذشت کوه‌کن، مجنون نبود آگاه که
بعد از “جِبَالُ سُيِّرَتْ” صحرا قیامت می‌شود

با رفتنت حس می‌کنم کم‌کم جهنم می‌شوم
خیزند یا نی مردگان از جا، قیامت می‌شود

وقتی نباشی، زندگی چندان ندارد جاذبه
حتا زمین می‌ایستد، حتا قیامت می‌شود

با دیگرانی روزها تا هفته‌ها تا ماه‌ها
با ما دمی باشی دمی، آیا قیامت می‌شود؟

من جان برایت داده‌ام، تا تو تشکرنامه‌ای
آن‌هم دل‌ و نادل کنی اهدا، قیامت می‌شود

سوگند بر مستفعلن، بر فاعلاتن فاعلن
روزی‌ اگر افتد غزل از پا قیامت می‌شود