سراغ راه تو را از نگاه می گیرم

سراغ راه تو را از نگاه می گیرم
مراد اشک از این شاهراه می گیرم

شبیه دخترکی زیر چادر مادر
به زیر سایه ی امنت پناه می گیرم

کبوترم من و صحن پر از صفایت را
همیشه با مشهد اشتباه می گیرم

دلم برای خودم سوخت بس که دلتنگم
غذای سوخته ام را گواه می گیرم

چقدر پیش تو‌ دیوانگی صفا دارد!
نشسته ام لب حوض تو، ماه می گیرم

تو در تمامی امّیدها شکوفایی
اگر سراغ تو را از گیاه می گیرم

به خواب من تو قدم رنجه می کنی یک شب
شبی که حاجت خود را از آه می گیرم…