با گریه تا شقیقه ی خون پیش می رود

با گریه تا شقیقه ی خون پیش می رود
دارد غمم ستون به ستون پیش می رود

دارد مرا قدم به قدم می دهد شکست
تا قلب من قشون به قشون پیش می رود

این محنت فراخ و فراموشی حقیر
در هم تنیده، سوی جنون پیش می رود

شاید که از معاصیِ آن عشق شعله ور
روحم به سوی زهد و سکون پیش می رود

در خاطرات دور و کهن غرق می شود
آهسته تا میانِ قرون پیش می رود…