بارها مسیر رفته را، رفتهایم و باز می رویم
ما پیادههای خود سوار، راه را دراز می رویم
در کنار یک یتیم؟ نه، در صراط مستقیم؟ نه
همچنان به دیدن خدا، جانب حجاز می رویم
ای فقیر از سر سرک این بساط جمع و کهنه را
روز جمعه است، جمع کن، ظهر شد نماز می رویم
انفجار نیست، ترس نیست، نغمه ای نشاط آور است
به شب زفاف حورها، با سرود و ساز می رویم
مثل برف کوچ، آخرش پایمال خویش می شویم
در نشیب تند جهل خود، بس که سرفراز می رویم