شعر سپید

در سوگ سعادت ملوک تابش و همنسلانش...

در سوگ این برگ...

وقتی سنگی به برکه ای بزنند

پرندگان...

بهار چیست؟

زمستان سرد و بی باکی اگر شگوفه نبود

التجا کردم که دلتنگم

عرض کردم عشق مثل یک مِه رنگینِ آشفته

از هواپیما پیاده شدی آرام وسط بهشت زهرا

از "من" خبری نبود...

و قرنها است که قلاب پرسش:(؟)

گلوگیر ماهیان سر گردان این برکه است

قصیده را قرن هاست رها کرده ام

که رعایت ارکان آن سنگین است

دراز کشیده ام بر تخت و به سقف می بینم

که آینه یی روشن است...

دوستش داشتم

نمى دانست

صبح، صبح رفتن بود

پرسیدی: «برمی‌گردی؟»

نمی‌دانم... نمی‌دانم این خرگوش از کدام کلاه؟

این کلاه از کدام سر، از کدام سرزمین آمده است؟!

یک صد و پنجاه و یک...

یک هزار و یک صد و پنجاه و یک...