گریه پهنا بگیرد
بر این صورتِ کش آمده
یا لبخند
چه فرق می کند؟
که سیاهی صدای چندمِ من است
چه فرق می کند؟
و در رنج نباشد
از تناقض بزرگِ خویش
با صداقت خود روبه رو شود
غول تاریک صورتم
چه فرق می کند؟
پس تمام بوسه هام برای شما که آویزان از شانههامید
ای درختهای تنها…
ای درخت های تنها…