کجا کشانمت ای خسته، بسته، وابسته
که دوش تشنه، دل آزرده، دست و پا بسته
به سوی تارترین خلوت ای سپیده ترین
چه کس دریچه خندیدن ترا بسته
میان معبد مشکل گشای چشمانت
دل غریبم، هر گوشه بند ها بسته
زمین سرای سرور مرا نمی داند
در آسمان ره کوچیدنِ دعا بسته!
قناری پر از آواز و آرزو هایم
لبان زمزمه بند و ره صدا بسته