غزل

چه کسی گوید آن مونس بی مای مرا
قصه غصه بی زمزمگی های مرا

دستیارم نشود دستی عزیزی یاری
پایبندی ندهد در پی تو پای مرا

شعر بشگفته ناگفته چشمان تو است
که غزل ریز، نموده دل رویای مرا

ساخته حنجره تلخ ترین شیون ها
یاد تنها شدنت خلوت تنهای مرا

دَم بِدَم! دمبوره بی دَم دل را، همدَم!
تا دَمی سُر کند آهنگ تمنای مرا