وطن! وطن! چه شهیدی، چنین که ما پسران
همیشه غرق در اندیشهی گداختنت
همیشه مهر نشان دادهای به ما پسران
همیشه ما پسران بودهایم گورکنت
همیشه عشق پراکندهای و ما پسران
حریصِ باز به هر ناکسی فروختنت
همیشه، بوده همین بوده، حرص ما پسران
همیشه، بوده همین بوده، غارت چمنت
همیشه … آه، همیشه …، بر این همیشه، تفو
بر این همیشه سرخت، همیشه کهنت