حبیب‌الله بهشتی

چادرش افتاده بود و ناگهانی دیدمش

آنکه عمری در میان شهر می پالیدمش

تحمل کن وطن این درد درمان می‌شود روزی

و قصر ظالمانت سخت ویران می‌شود روزی