غزل

در تذکره‌ام، عاشق انسان بنویسید

از نسل ابومسلم و ساسان بنویسید

غزنی منم، با يك بغل تاریخ‌ والایم

از کوره‌‌‌های آتش و باروت می‌آیم

اتفاق تازه بسیار است اما نیستی

لحظه ها از سوژه سرشار است اما نیستی

امروز روز اول نوروز دیگری است

بعد از سلام، حال و هوا رو به بهتری است

بی‌خیال تن تو با تو سفر باید کرد

پرِ آتش شده این شهر، حذر باید کرد...

انگار دارد روی اقیانوس می‌بارد

وقتی که باران بر فراز طوس می‌بارد

بی خبر باشی و از سر سرت عاشق شده باشد

یک نفر چند برابر سرت عاشق شده باشد

یک منظره از وسعت فردوس جنان است

چشمان تو آرامش قبل از هیجان است

بابه نوروز آمد و لب وا نکرد

هی دوید و ‌‌" آجه" را پیدا نکرد

بهار آمده در كوچه، چتر گل بر سر

نوشته عید مبارک به روی حلقه در

با خودم حمل می‌کنم یک عمر، شکم گندۀ پُرآبم را

حجم سنگین قلب پُر اندوه، مغز خالی پُرشتابم را

اندوه چیست؟ برده مرا در خلال خود

نقشی بزرگ داشته‌ام در زوال خود