شعر سپید افغانی و مدرن در کابلستان. آثار سپید معاصر با تم‌های مهاجرت، مقاومت و هویت فرهنگی از شاعران افغانستان و مناطق فارسی‌زبان. کاوش در شعر سپید افغانستانی برای علاقه‌مندان به شعر آزاد و نوین فارسی.
من زنده ام با گلوله یی در قلبم
دونده یی در اطراف دیورند...
باید عاشق باشد
که زمستان آمده را نفهمد
چه فرقی می کند اصلا قیچی را بردار
و این کُره بزرگ چسبیده به کاغذ را تکه تکه کن...
درود آمو!
کسی دزیده است از پیکر تاریخ رسم سرفرازی را...
به ملاقاتم بیا با سبدی از شعر سپید و بلندی که
عبور ما دهد...
می‌خواستی گل‌سرخی برایم بیاوری
می‌خواستی بخندم...
ای پویشِ سیال و سرافکنده‌ی هستی
ای باید شاید شده‌ی شیون و شیپور
من می‌توانم جبر را به سه قسمت تقسيم كنم
روزی سه وعده آن را بخورم...!
با قناری دوباره میخوانم
نغمه های بلند آزادی...
ای آنکه غمگینی و سزاواری
مرگ چهره‌های گوناگونی دارد
ای فرصت آیینه‌ای درنگ
در شب‌های خاموش تماشا...
