دوبیتیهای افغانی و فولکلور فارسی را در بخش اشعار کابلستان بخوانید. دوبیتیهای کوتاه عاشقانه و حکیمانه با ریشه در فرهنگ خراسان و افغانستان. کاوش در دوبیتیهای افغانستانی برای علاقهمندان به شعر مردمی و سنتی فارسیزبان.
نشانی از شکوه بامیان داشت
غمِ آوارگی، پروای نان داشت
اگر چه دورم و دنیای دردم
بدونت با همه کس در نبردم
در آینه عکس جمال تو خوش است
وزدیده خود خواب و خیال تو خوش است
شفق از کوچه ما سر نکرده
سپیدی قلعه را باور نکرده
اسیر نابسامانی شده دل
پریشان چون پریشانی شده دل
خدایا! آسمانت گرد دارد
زمینت تا کجا نامرد دارد
مرا پیمانه و خم میشناسد
شریك درد مردم میشناسد
گلِ رویت بهارستانِ شاعر
شمیمِ گیسوانت جانِ شاعر
فرو مرده چراغ آسمانه
بر افتاده شکوه آشیانه
صدایی در گلویم خانه کرده
که دنیایِ مرا ویرانه کرده
زنگ دل را آمدی صیقل شدی
زرد بودم، یک بغل جنگل شدی
خداوندا تو که دانای رازی
برای هر غمی تو چاره سازی