شعر نو افغانی و فارسیزبان را در کابلستان بخوانید. آثار نیمایی و نو با تمرکز بر مسائل اجتماعی، عشق و زندگی معاصر از شاعران افغانستان. مطالعه آنلاین شعر نو افغانستانی برای دوستداران ادبیات مدرن فارسی.
اینجا کابل است
شهر مه گرفتهی بارانی...
یکی را آب از تو می گیرد
یکی را آتش...
در خیابان های سنگین گوش
بر فرازِ بامِ این محجر آفتابی نیست
و این چنین که تو می میری ای سپهبدِ پیر
بجز دعا و بجز گریه زین سپاهیِ درد
در پردههایِ نازکِ شیدایی
یاری نماندهاست که بنوازد
کسی نمانده که لبخند را ترانه کند
و خود نه لبخندی است...
دیوانه عشق را
در روبهرویِ حادثه...
تابوت شب به دوش هوس های ناامید
از گوشه های دشت فرو مرده می رسید
وقتی که درّه را
تاریکی و سکوت در آغوش میکشد
تقویمِ سال باز به هم خورده ست
بربادیِ شکوهِ سپیداران آغاز گشته و...
لحظه های نبودنت، ابرهای تاریكیست
كه مرا را در آغوش گرفته...
درشت و هر چه درشت
خشنتر از نگهِ زخمدوزِ همشهری
