کتاب «مادرم فاطمه»، مجموعهای از اشعار جاوید نبیزاده، شاعر جوان افغانستانی است که عمدتاً در قالب غزل و با نگاهی تازه به سنتهای کلاسیک سروده شده است.
این کتاب را میتوان در سه جمله خلاصه کرد:
۱. تلاقی عشق و اجتماع: اشعار این مجموعه میان دنیای لطیف عاشقانهها و واقعیتهای تلخ جامعه افغانستان (مانند جنگ و انفجار) پل میزند.
۲. نوآوری در زبان: شاعر با استفاده از ردیفهای نو، وزنهای بلند و کمنظیر، و بهرهگیری از لهجه شیرین هراتی، به غزلهای خود تشخص و موسیقی خاصی بخشیده است.
۳. تصویرسازی مدرن: نبیزاده با استفاده از ابزارهای امروزی (مانند تلفن، رمان، میز و…) و تشبیهات ابتکاری، مفاهیم عمیق انسانی و فلسفی را به زبانی صمیمی و ملموس بیان میکند.
در یک کلام، این مجموعه روایتگر غمی است که از پسِ نگاهی عاشقانه به دنیای پرآشوب معاصر مینگرد.