داوود سرخوش، آوازخوان و آهنگساز افغانستان، در تازهترین مصاحبه درباره وضعیت سلامتی خود توضیح داد و ابتلایش به بیماری سرطان را تأیید کرد. این در حالی است که طی دو سال گذشته و پس از متوقف شدن کنسرتهایش، گمانهزنیهایی درباره ابتلایش به بیماری مطرح شده بود.
روایت سرخوش از بیماری و درمان
سرخوش گفت حدود دو سال پیش متوجه بیماری خود شده و پس از مراجعه به پزشکان و متخصصان مختلف، سرانجام ابتلای او به سرطان تشخیص داده شده است. وی افزود که به توصیه پزشک متخصص، تحت عمل جراحی قرار گرفته و پس از آن نیز مراحل پرتودرمانی و شیمیدرمانی را آغاز کرده است.
این هنرمند افغانستانی با اشاره به دشواری دوره درمان گفت که اکنون از مرحله سخت بیماری و جراحی عبور کرده و در مسیر بهبودی و بازتوانی قرار دارد. وی وضعیت عمومی خود را خوب و پایدار توصیف کرد و گفت توانسته است بر این بیماری غلبه کند.
او در این گفتوگو بیماری را «بیماری لجوج» توصیف کرد و گفت این بیماری از سختترین بیماریهایی بوده که تاکنون با آن روبهرو شده است. به گفته او، مقابله با سرطان «واقعاً یک جنگ تنبهتن» است، اما خودش توانسته در برابر آن ایستادگی کند.
سرخوش گفت این بیماری برایش مانند یک هشدار و تلنگر بوده و باعث شده نگاهش به زندگی و ارزش آن تغییر کند.
بیماری، بخشی از زندگی است
سرخوش در این گفتوگو بیماری را صرفاً یک فاجعه ندانست، بلکه آن را بخشی از چالشهای زندگی و واقعیتی زیستی عنوان کرد. وی بر اعتماد به علم پزشکی، حفظ آرامش و داشتن روحیه قوی در دوره درمان تأکید کرد و گفت بیماری میتواند نگاه انسان به زندگی را تغییر دهد.
او همچنین با اشاره به ارزش لحظههای زندگی گفت حضور در کنار مردم و اجرای موسیقی برای او اهمیت ویژهای دارد و هر لحظهای که در کنار دوستدارانش میگذراند، ارزشی تکرارنشدنی دارد.
آغاز بیماری در کانادا
سرخوش درباره آغاز بیماریاش افزود که نخستین نشانهها زمانی ظاهر شد که برای تنظیم آهنگهایش در کانادا بود. به گفته او، پس از پایان کار تنظیم، تب، سرفه و سپس تنگی نفس پیدا کرد و در ابتدا تصور میکرد این علائم ممکن است مربوط به آلرژی فصلی باشد. او افزود که پس از سفر به آمریکا و مصرف داروهای مختلف، به متخصص بیماریهای آلرژی و تنفسی مراجعه کرد، اما درمانهای اولیه نتیجه نداد و در نهایت پزشکان تشخیص سرطان دادند.
واکنش گسترده به بازگشت سرخوش
انتشار این گفتوگو پس از دو سال سکوت و بیخبری از وضعیت داوود سرخوش، واکنش گسترده کاربران و چهرههای فرهنگی افغانستان را به دنبال داشته است.
نصرتالله پارسا، خبرنگار مستقل، با ابراز خوشحالی از بهبود وضعیت سرخوش، گفت این هنرمند پس از دو سال سکوت با اعلام اینکه «حال من خوب است» دوباره در برابر مردم ظاهر شده است. وی افزود سرخوش تنها یک خواننده نیست، بلکه بخشی از حافظه جمعی افغانستان و صدایی است که سالها با رنج و امید مردم این کشور همراه بوده است.
علی امیری، استاد دانشگاه، نیز بیماری سرخوش را «رنجی» دانست که این هنرمند از دل آن دوباره متولد شده است. وی گفت سرخوش در جریان بیماری زندگی را قدر دانسته و با نگاه هنرمندانه با رنج مواجه شده است. امیری افزود هنر سرخوش اکنون به دلیل عبور از تجربه بیماری و رنج، عمق و شکوه بیشتری پیدا کرده است.
سخیداد هاتف، طنزپرداز، نیز گفت گفتوگوی تازه سرخوش نشان میدهد که چرا او هنرمندی خلاق و تأثیرگذار است. وی افزود نگاه عمیق این هنرمند به رنج و تجربه زندگی، یکی از عواملی است که به شکلگیری شخصیت هنری او کمک کرده است.
احمد مدقق، نویسنده، سرخوش را بخشی از خاطره جمعی نسل دهه ۶۰ افغانستان توصیف کرد و گفت آلبومها و ترانههای او در دورههای دشوار تاریخی، زبان حال بخشی از جامعه افغانستان بوده است. بسیاری از فارسیزبانان داوود سرخوش را با آلبوم «سرزمین من» میشناسند.
سرخوش؛ صدای یک نسل در غربت
بخش دیگری از واکنشها به جایگاه فرهنگی و اجتماعی داوود سرخوش اختصاص داشت؛ هنرمندی که بسیاری از کاربران، موسیقی او را با تجربه مهاجرت، غربت، جنگ و خاطرات جمعی افغانستان پیوند دادهاند.
محمد هدایت، کاربر فیسبوک گفت با دیدن تصاویر جدید سرخوش، از تغییر ظاهری او و آنچه در دو سال گذشته بر وی گذشته، متأثر شده است. وی افزود سرخوش تنها به صحنه موسیقی بازنمیگردد، بلکه به باور او به دلهای شکستهای بازمیگردد که سالها با ترانههایش زندگی کردهاند.
احمد حسنی، دیگر کاربر فیسبوک نیز گفت زمانی که سرخوش در این گفتوگو از بیماری خود سخن گفت، بهشدت تحت تأثیر قرار گرفته است. وی افزود سرخوش برای بسیاری از مردم تنها یک آوازخوان نیست، بلکه بخشی از حالوهوای زندگی و خاطرات آنان است.
امید به بازگشت دوباره به صحنه
شماری دیگر از کاربران و هنرمندان نیز ضمن آرزوی سلامتی برای داوود سرخوش، از بازگشت احتمالی او به صحنه موسیقی استقبال کردهاند. داوود سرخوش در گفتوگوی اخیر خود نیز از آمادگی برای برگزاری کنسرت خبر داده است. وی گفت پس از آنکه به طور کامل سلامتیاش را به دست آورد، ترانههای جدید خود را اجرا خواهد کرد.
عباس آرمان، آوازخوان، سرخوش را هنرمندی کمنظیر و مبارزی شکستناپذیر توصیف کرد و گفت از شنیدن خبر بهبود وضعیت صحی او بسیار خوشحال شده است.
رسول امید، سرخوش را «حافظه فرهنگی» بخشی از جامعه افغانستان دانست و گفت مردم این کشور هنوز به صدای او نیاز دارند.
داوود سرخوش؛ از ارزگان تا صحنههای جهانی
داوود سرخوش، خواننده، ترانهسرا و آهنگساز افغان، سال ۱۳۵۰ خورشیدی در ارزگان، در منطقهای که اکنون بخشی از ولایت دایکندی است، به دنیا آمد. او در ۹ سالگی نواختن دنبوره را آغاز کرد و در ۱۷ سالگی به آوازخوانی روی آورد. آثار او بازتابدهنده تجربههای جنگ، مهاجرت و آوارگی است؛ تجربههایی که میلیونها افغان در دهههای گذشته با آن روبهرو بودهاند.
«سرزمین من» از شناختهشدهترین ترانههای اوست؛ آهنگی که برای بسیاری از افغانها یادآور خاطرات مشترک است. متن این ترانه را امیرجان صبوری، شاعر و آهنگساز افغان، سروده و داوود سرخوش نخستین بار آن را اجرا کرده است.
آثار داوود سرخوش در آلبومهایی چون «سرزمین من»، «پریجو»، «سپید و سیاه»، «مریم» و «وطنم» منتشر شده است. او در سالهای مهاجرت در کشورهای مختلف اروپا و دیگر کشورهای غربی کنسرتهای متعددی برگزار کرده و اکنون به همراه خانوادهاش در یکی از کشورهای اروپایی زندگی میکند.