علی پیام (علییوسف پیام) در سال ۱۳۴۴ (خورشیدی) در قریهٔ دروب بندر، ولسوالی سنگ تخت و بندر ولایت دایکندی به دنیا آمد.
آموزش خود را سنتی در نزد پدرش آغاز کرد. وی در سال ۱۳۶۲ به جهت شورش و جنگ مردم با حکومت دموکراتیک خلق به همراه پدر و مادرش در ایران پناهنده شد و در شهر مشهد زندگی را برگزید.
وی از آغاز زندگی در مشهد آموزش سنتی و آموزش رسمی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۷۲ دیپلم فرهنگ و ادب را به دست آورد. سپس با سپری کردن آزمون کنکور در دانشگاه آزاد در دانشکده حقوق و علوم سیاسی لیسانس حقوق قضایی گرفت و پس از آن ماستری یا فوقلیسانس خویش را در همین شهر در رشتهٔ فقه و حقوق نیز به دست آورد. وی در آموزشهای سنتی دانشهای چون ادبیات عربی، علم اصول فقه، فقه، تفسیر، معانی و بیان و کلام را نیز فرا گرفته است.
وی نویسندگی را در سال ۱۳۶۶ آغاز کردهاست و یکی از پیشگامان نویسندگی در بین مهاجرین افغانستان در ایران است. او ابتدا با نوشتن داستانهای کوتاه کارش را در مشهد شروع کرد و بعد با توجه به تخصصش در رشتهٔ حقوق، گرایش به نوشتن کتابهای حقوقی یافت.
در سالهای اخیر وی در افغانستان زندگی میکند و آثار متعددی در مسایل حقوقی، نقد ادبی، حکومت و سیاست و داستانهای کودکان نشر کردهاست. علی پیام که نام شناسنامهای وی علییوسف است و نام خانوادگی وی «قومشاهی» ولی تخلص پیام را بر خود برگزید. او سالها فعالیتهای مطبوعاتی نیز کردهاست که این بخش از فعالیتهای فرهنگی وی درخور دید است. علی پیام در سال ۱۳۸۴ با روی کار آمدن حکومت پساطالبانی به میهن خویش بازگشت و در ساختار حکومت به کار پرداخت که اکنون نیز در حکومت است.
از علی پیام افزون بر مقالات شمار بیستوهفت کتاب چاپ و منتشر شده است. این کتابها داستان، پژوهشهای حقوقی، حکومتداری و سیاست، داستانهای کودکان و نقد ادبی را دربر میگیرد که به قرار زیر است:
از علی پیام تا کنون یک کتاب به زبان پشتو ترجمه شده است:
مجموعه داستان «قطعهای از بهشت»، در ایران، تهران، چاپ گردید، سپس بازنشر آن در ایران ممنوع گردید. همچنین این کتاب در کابل، افغانستان به تاریخ پانزدهم ثور 1394 برابر با پنجم می 2015 از سوی وزارت فرهنگ افغانستان ممنوع شد.
علی پیام در دورهٔ نویسندگی خود جایزههای چندی و دیپلم افتخار از آن خود کردهاست که به قرار زیر است:
