سید اسحاق شجاعی نویسنده و پژوهشگر مهاجر افغانستانی در سال ۱۳۴۰ در قره کمرغیاثِ والسوالی بلخاب، ولایت سرپل افغانستان چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی خود را در زادگاهش گذراند و به قصد ادامه تحصیل در سال ۱۳۵۵ به جمهوری اسلامی ایران مهاجر شد. سید اسحاق شجاعی بعد از مهاجرت وارد حوزه علمیه شد و در رشته علوم قرآنی و معارف اسلامی از جامعه المصطفی فوق لیسانس گرفت.
تقریبا سال ۱۳۶۵ بود که اسحاق شجاعی کم کم به ادبیات علاقه مند شد و سپس داستان نویسی را با همکاری در حوزه هنری مشهد آغاز کرد خود را مشغول یادگیری ادبیات داستانی کرد. شجاعی در کنار فعالیتهای مطبوعاتی و پژوهشگری توانست در پرورش نسل دیگری از داستان نویسان جوان مهاجر موثر باشد.
سید اسحاق شجاعی بعد از سقوط طالبان در سال ۱۳۸۰ به قصد فعالیت های فرهنگی وارد افغانستان شد. بعد از گذشت مدتی اسحاق شجاعی و جمعی از دوستانش هفته نامه ای را به نام “اندیشه نو” در کابل راه اندازی کردند. بعد از مدتی رفت و آمد از افغانستان به ایران، هفته نامه “عصر نو” را در مزارشریف راه اندازی کرد، طی مدتی این هفته نامه تبدیل به روزنامه عصر نو شد.
شجاعی از جمله بنیانگذاران برخی نهادهای فرهنگی و ادبی مانند جمعیت ۲۶ نفر، کتابخانه حضرت یحییبنزید، دفتر هنر و ادبیات افغانستان، مرکز فرهنگی آفتاب، اتحادیه نویسندگان افغانستان، انجمن نویسندگان جوان بوده و مسولیتهای اجرایی نیز بر عهده گرفته است.
او تندیسها و تقدیرنامههایی از وزارت اطّلاعات و فرهنگ، شورای ملّی، کمیسیون مستقل انتخابات، کمیسیون شکایات انتخاباتی، مقام ولایت سرپل، همایش بینالمللی مولانا در بلخ، کمیسیون حقوق بشر زون شمال، نهاد مردمی ولایت بلخ، دانشگاه المصطفی، مدیریت حوزۀ علمیه مشهد، دفتر تبلیغات اسلامی، سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، کنگرۀ سراسری شعر و قصۀ طلاب دریافت کرده است.
فعالیتهای مهم او عبارتند از:
سید اسحاق شجاعی یکی از ویراستاران و ارزیابان علمی (گروه سیاست و تاریخ معاصر) و یکی از مؤلفان دانشنامۀ هزاره است.
