گل سرخ

بهارآمده، یار است گل سرخ
سراپای نگار است گل سرخ

جهان ساز دگر می زند از عشق
به هر تار دوتار است گل سرخ

دل باغچه هی می تپد از شعر
به هرسوت هزار است گل سرخ

تمام غزل دل شده سبز سبز
و یک بیت انار است گل سرخ

بیا بار سفر بند، از این بلخ
که بر دوش مزار است گل سرخ

بهار آمده اما دست تو خالی
به هر دوست نثار است گل سرخ