نفس بکش! نفس تو دوام زیستن است

نفس بکش! نفس تو دوام زیستن است
نفس بکش که جهان کارخانه­ ی کفن است

نفس بکش که تو خیلی غریب و تنهایی!
خوشم که حداقل در کنار من “حسن*” است

اگر چه سمبه و سوراخ بینی ات بندند
ولی به زیر دماغ تو یک وجب دهن است

هوای کابل اگر چه به زهر آلوده است
چه فرق می کند آدم سرشتش از لجن است

نفس بکش که نبینم شکست پستت را
میان زنده گی و تو نزاع تن به تن است

نفس بکش که نفس راز جاودانه گی است
و گر نه روی زمین عرصه­ ی بزن بکن است

کسی به فکر فریب و کسی به فکر رفیق
کسی به فکر خدا و کسی به فکر زن است

*حسن: حسن ابراهیمی؛ دوست شاعر