صبح زود آمده

چه کنم تا که دل بی پدر آرام شود؟
کفتر کوهی آواره کمی رام شود

چه کنم تا که در این کوچه قدم بگذاری؟
نام تو نقش به دیوار و در و بام شود

گل کند باغ انار از هوس رخسارت
چشم خرمایی ات آیینه ی بادام شود

چه کنم تا که ترا باز ببینم ای ماه!
صبح زود آمده ام زود رود شام شود

اگر از راه رضایت به تو کس دست نیافت
هر که راضی ست که در راه تو بد نام شود

عشق آیینه ی رسوا شدن “حلاج” است
جاودان می شود آن روز که اعدام شود