آخرین اشعار

روح تماشاگر

عشق، تو ای وارث توفنده‌گی
روح تماشاگر و «هستنده»‌گی

جنگل و دریا ز تو آوازه‌اند
نبضِ پر از خنده و دل‌برده‌گی

از تو جهان یکسره معنا گرفت
این همه مفهومِ «تمامنده‌گی»

خلوتِ تنهایی‌ام، ارزانی‌ات
عشق، خدای‌ست پر از زنده‌گی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شناسنامه