دختر بافنده

دختر بافنده رویاهات را محکم بباف
در ترنج رنج، عرش و فرش را در هم بباف

بر گلیم چرت‌های پاره دارت می‌زنند
تیغ را بردار و خواب فرش ابریشم بباف

هفت سین از سینه ریزت سیب حوا چیده است
سبزه بالا سیر و سرکه بر دل آدم بباف

اشک شیرین، چشم لیال، غمزه گرد آفرید
عشق و عصمت را زلیخایی‌تر از مریم بباف

بیدلی کن بر خیالاتی که می‌بافی بخند
فرخی شو حله‌ای با تار و پود غم بباف

زندگی را آرزو کن، آرزو را زندگی…
ریشه ریشه، واژه واژه عشق را «تکتم» بباف