به ملاقاتم بیا
با سبدی از شعر سپید و بلندی که
عبور ما دهد
از کوچه پس کوچه های خلوت مشیری
و با خود ببردمان
به تماشای غزل های سعدی
و هلهله سرخ عاشقانه های فروغ و شاملو
انگار که نباشی
این جمعیت غول آسا خفه ام می کند
زیر دست و پای انبوه شاعران
من که بی تو
قبل از هر بازی ای اعلام بازنشسته گی کرده ام
تا بتوانم زنی باشم
شبیه آیدا
که هر صبح با شعری از آغوش تو بلند شوم…!