آخرین اشعار

بستر انجماد

در تمام‌ سوی کشتزار ذهنم
مترسکی کاشته‌اند سیاه
که سایۀ سنگینش
تار و پودم را
پیچک گونه
در نوردیده است
آهای! چراغداران فصل های استوایی
قطب های بی‌ خورشید را دریابید
که در این سیاهچاله‌ها
کرم‌گونه‌هایی با “دی ان آ” شما
در بستری از انجماد
قرن هاست می‌لولند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شناسنامه