فرش راهت خرامآهو خرامان میده میده قدمها روی چشمان میده میده به تشریفِ خرامت میکشانم نفس را از رگ جان میده میده سفیدی و سیاهی فرش راهت
تکسار تکسار منم بهار تکسار منم از خندۀ گل همیشه پر بار منم بر سینه لاجورد شفاف خدا آن اختر پر فروغ بیدار منم ای کوه