هوای زندگیی شاد و جاودانه نداشت
کبوتری که خدا داشت، آشیانه نداشت
چارانهی من جان و جهان است مرا
یعنی که شبیه سایبان است مرا
آزرده مباش، شانهام شانهی تو
دنیای خیال و خاطرم خانهی تو
