بابر محبوب در سال ۱۳۸۸ از مکتب غازی امانالله فارغالتحصیل شد. پس از آن، در سال ۱۳۸۹ وارد دانشگاه گردید و در سال ۱۳۹۱ از رشته ادبیات دری تربیه معلم فارغ شد. عشق او به شعر و ادبیات از زمانی که خود را شناخت، در وجودش جریان یافت.
او از سال ۱۳۹۱ دنیای شعر را به صورت جدی دنبال کرد و با قلم خود دردهای ناگفتهاش را به رشته تحریر درآورد. وی بیشتر در قالبهای غزل، شعر سپید، شعر کوتاه و به ویژه دوبیتی که به عنوان قالبی خاص خود شناخته بود، آثار خود را سروده و همچنان ادامه میدهد.
از آثار او میتوان به مجموعهی مشترک «چهار قناری یک قفس» اشاره کرد که دوبیتیهای نابش را در بر دارد. همچنین، مجموعهی دیگری از سرودههایش با عنوان «خدا دیوانه را از دور میدید» به همت انتشارات برگ به زیور چاپ آراسته شده است.
بسیاری از اشعار او در روزنامهها، هفتهنامهها، ماهنامهها و کتابهای مناسبتی به چاپ رسیدهاند. او با نشریات مختلفی از جمله “سادات”، “پیوند افغان”، و “عقاب آزادی” همکاری قلمی دارد.
وی عضو انجمن نویسندگان بلخ، انجمن قلم، و انجمن حکیم ناصر خسرو بلخی است. علاوه بر شعر، او گاهی به عکاسی نیز میپردازد و آثار خود را در صفحات اجتماعی به اشتراک میگذارد.
