چهارپاره

غمگینم از نوشتن این ابیات

در دفتری که از تو بجا مانده

های پیغمبر! های پیغمبر!

قد برافراز و امّتت بنگر

شبیه مرگ ترا دوست دارمت ای عشق

شبیه هستی من، بودنت پر از عدم است!

شبیه شعرِ تَری در دهان من هستی

و یا بزرگترین استخوان من هستی

تو چه مقدار زخم در زخمی

تو چه بر باد رفته ای کابل

شرح یک انفجار سنگین بود

هر زمانی که یک خبر آمد

باز خونِ بی گناهان، بی کسان

جاده ها را جویباران ساخته