غزل

نگاه کن‌! در چوبی سیاه پوشیده است‌

ستاره جان‌! نکند چشم ماه پوشیده است‌؟

...که گذشته ولی نمی‌گذرد، تا ابد این حساب می‌ماند

این تب و این تشنج و ترس و... همچنان این عذاب می‌ماند

عشق بُن‌بست ندارد که تو باشی راهی

شادم از لطف تو ای یار! در این همراهی

ما کور دائمیم و تو آن نور دائمی

یک عمر کور و دور... چه مرگ مداومی

در صورتت افتاده تا طرح تبسم

آتش... تلاطم... هی تلاطم ... هی تلاطم

فصل کوچ پرندگان شده است، چه نشستی که «من دلم تنگ است»

سنگ‌پشت پرنده باش و برو، برو آنجا که نور و آهنگ است

درد دلی، غمنامۀ دریا، فراموشم شده

داستان عشق سر تا پا فراموشم شده

هرچند ز عالم جگری سوخته دارم

شادم که گلی هم‌ چو تو اندوخته دارم

می میرم و به مرگ خودم گریه می کنم

ای زندگی برای تو کم گریه می کنم؟

شب مثل عاشقی که در اطراف ساحل است

عشق و فریب و بوسه و غم در مقابل است

تكانه دار ترین اتفاق افتاده

صدای سرد كسی در اتاق افتاده

هر روز انتحاری و هر روز انفجار

سرخورده‌ایم و خسته از اینگونه روزگار